امروز پنجشنبه ۱۷شهریور ماه ۱۴۰۱، عفیف نعیمی، شهروند بهایی محبوس در بازداشتگاه امنیتی در وضعیت بلاتکلیف بسر می برد.
به گزارش حقوق بشر در ایران، امروز پنجشنبه ۱۷ شهریور ماه ۱۴۰۱، عفیف نعیمی، شهروند بهایی محبوس و بلاتکلیف در بازداشتگاه اداره اطلاعات کرج علیرغم اتمام مراحل بازجویی و تفهیم اتهام در پی ممانعت بازپرس شعبه ۷ دادسرای این شهر از تودیع وثیقه در وضعیت بلاتکلیف بسر می برد.
پسر عفیف نعیمی، با انتشار یادداشتی در صفحه شخصی خود اعلام کرد:”روز چهارشنبه ۱۶ شهریور ماه براساس گفته بازپرس شعبه ۷ دادسرای عمومی و انقلاب کرج برای دومین مرحله جهت آزادی موقت پدرم به همراه سند و وثیقه به دادسرا مراجعه کردیم اما مجددا از قبول وثیقه جلوگیری بعمل آمد.”
لازم به ذکر است، در تاریخ ۹ مردادماه ۱۴۰۱، ماموران وزارت اطلاعات با یورشهای گسترده به منازل مسکونی بسیاری از شهروندان بهایی در شهرهای مشهد، ماهشهر، گرگان، شیراز، گنبدکاووس، تهران و کرج، پس از تفتیش منازل و ضبط برخی لوازم شخصی سپس؛ بهنام ممتازی، فریبا کمال آبادی، مهوش ثابت شهریاری، سها ثابتی رحمانی، سامان استوار و را بازداشت و جهت بازجوئی به بازداشتگاههای وزارت اطلاعات در تهران، کرج، قزوین و ساری، منتقل کردند.
همچنین، در تاریخ ۱۰ مردادماه ۱۴۰۱، وزارت اطلاعات، با انتشار مدعی شد این تفتیش منازل و بازداشتها به علت ارتکاب این شهروندان بهایی به جاسوسی برای اسرائیل بوده است.
عفیف نعیمی، برای نخستین مرحله در سال ۱۳۸۷، توسط ماموران وزارت اطلاعات، و پس از طی مراحل بازجویی و بازپرسی در نحله دادرسی توسط شعبه ۲۸ دادگاه انقلاب تهران به ریاست محمدمقیسه، به اتهام (اجتماع و تبانی علیه امنیت ملی)، (تبلیغ علیه نظام) و (جاسوسی) در مجموع به تحمل ۲۰ سال حبس تعزیری محکوم شده بود. با اعمال ماده ۱۳۴ از قانون مجازات اسلامی و تجمیع احکام تحمل ۱۰ سال از مجموع این حبس برای عفیف نعیمی لازم به اجرا شد و این شهروند بهایی در تاریخ ۲۹ آذر ماه ۱۳۹۷، پس از اتمام دوران حبس تعزیری ۱۰ ساله خود
هر چند جرم جاسوسی از منظر حقوق بشر کاملا مردود است اما حکومت جمهوری اسلامی طی سالهای اخیر با پرونده سازی و بزرگ نمایی در صدد باج خواهی، گروگان گیری و موجه جلوه دادن موارد سرکوب و نقض گسترده حقوق شهروندان بهایی و پیروان سایر ادیان در ایران بوده است.
بر اساس منابع غیررسمی در ایران بیش از سیصد هزار نفر بهایی وجود دارد اما قانون اساسی ایران فقط اسلام، مسیحیت، یهودیت و زرتشتی گری را به رسمیت شناخته و مذهب بهاییان را به رسمیت نمیشناسد. به همین دلیل طی سالیان گذشته همواره حقوق بهائیان در ایران به صورت سیستماتیک نقض شده است.
شهروندان بهائی با طبق به بخشنامه شورای عالی انقلاب فرهنگی مصوب ۶ اسفند ۱۳۶۹ از هرگونه حقوق شهروندی محروم هستند و از سوی حکومت جمهوری اسلامی با انواع و اقسام موارد نقض حقوق بشر و اعمال رفتارهای قهرآمیز روبرو هستند.
بازداشت افراد بدون تفهیم اتهام فرد و عدم امکان دسترسی به وکیل برای متهم از جمله موارد ناقض اسناد بین المللی حقوق بشر, و مصوب ۱۶ دسامبر ۱۹۶۶ است.
همچنین برخورداری افراد از حق روند دادرسی عادلانه از جمله حقوق سلب نشدنی است که در به آن تاکید شده است.
اعتراف گیری توام با ارعاب و تهدید، ناقض در و و مصداق بارز شکنجه است.
سرکوب بهائیان ایران ناقض ، و اعلامیه جهانی حقوق بشر و است که بر حق افراد بر انجام مناسک مذهبی و تبلیغات و انجام آموزشهای مذهبی چه بصورت جمعی و چه بصورت خصوصی تاکید می کند.
