محمد حسنزاده، ۲۸ ساله، اهل بوکان، روز ۲۵ آبان با شلیک گلوله نیروهای حکومت کشته شد. پدر محمد در مراسم خاکسپاری فرزندش گفت: «پسرم قامتی به بلندای کردستان داشت و پیش از شهادتش نوشته بود: شاید امشب آخرین شب زندگیم باشد، اما برای خوشبختی ایران میرویم.»
داستان محمد و دوستش شهریار محمدی در تاریخ ماندگار خواهد شد: محمد را کشتند و شهریار تا صبح در اتاق، کنار جسم بیجان رفیقش نشست تا ماموران جسد محمد را شبانه دفن نکنند. شهریار، صبح روز بعد، راهی خیابان شد و همان روز با گلوله ماموران امنیتی کشته شد.
محمد و شهریار و دیگر جوانان بیگناه ایران به دستور خامنهای و توسط سپاه غرق در خون شدند. مردم ایران دادخواه آنها تا روز دادگاهی قاتلان و سرنگونی نظام کودککش باقی خواهند ماند. یاد محمد و شهریار دلاور برای همیشه گرامی.
