هفت تن از معترضان خیزش سراسری ایرانیان به دلیل انتساب اتهامات واهی و سنگین و بدون شواهد و مدارک کافی در خطر اعدام هستند.
-ابراهیم نارویی، ۲۵ ساله، اهل زاهدان، حکم اعدامش را به صورت کتبی در زندان مرکزی اهواز دریافت کرده است. ابراهیم روز ۱۱ مهر ۱۴۰۱، پس از یک هفته شکنجه در بازداشتگاه برای دادن اعتراف اجباری بدون داشتن وکیل از طریق محاربه، روز نهم دی حکم کتبی اعدام خود را دریافت میکند.
-شعیب میربلوچزهی، ۱۸ ساله، عصر روز ۱۳ مهرماه، برای گرفتن داروهایش به داروخانه میرفت که ماموران امنیتی علت آمدن او را به داروخانه میپرسند، گوشی تلفن او را زیر و رو میکنند و با پیداکردن چند ویدیو، حکم اعدامش را صادر میکنند.
-منصور دهمرده، متولد ۱۳۷۹، معلول جسمی، شاگرد اتوبوس، در دادگاه اعترافات اجباری خود را انکار کرده و گفته است که در اعتراضات فقط چند سگ پرتاب کرده و یک لاستیک آتشزده است، او تحت شدیدترین شکنجهها اعتراف کرده، سایت خبری حالوش نوشت: «دندانها و بینی منصور شکسته شده و به آلتتناسلی او برای اخذ اعتراف اجباری سوزن فرو کردهاند.»
-کامبیز خروت را با اتهام واهی اغتشاش و آشوب به اعدام محکوم کردهاند، ۲۰ ساله است و روز ۱۳ دی حکم اعدامش را دریافت کرده است.
-منوچهر مهماننواز، با اتهام آتشزدن ابنیه به قصد مقابله با حکومت به محاربه و اعدام محکوم شده است.
-مجاهد کورکور، شهروند اهل ایذه، ۳۴ ساله، نهادهای امنیتی قتل کیان پیرفلک، کودک کشتهشده را به او نسبت دادهاند، در حالیکه خانواده پیرفلک این موضوع را اکیدا تکذیب کردند.
محمد قبادلو، ۲۲ ساله به قتل یک مامور امنیتی با خودرو متهم شده در حالیکه پرونده او پر از تناقضات بوده، حکم قصاص اعدام برایش صادر کردهاند.
نکته مهم در تمام پروندههای متهمین به اعدام این است که تمام مراحل دادرسی افراد غیرقانونی بوده، و حکمهای صادرشده معترضان اعدامشده و در آستانه اعدام، تماما بر اساس اعترافات اجباری تحت شکنجه و نبود وکیل و حق دفاع متهم صادر شده است.
