فقط در شهر زاهدان در یکروز بالغ بر ۱۲۰ نفر را قتلعام کرد، در حالی که در فرانسه در اعتراض به قتل یک نوجوان ، مردم هزاران ساختمان و اتومبیل و ماشین پلیس را به آتش کشیدند، ولی حتی یکنفر کشته نشد.
چقدر باید آدم احمق باشد که جان کندن این رژیم را ببیند که نفسهایش بشماره افتاده، و احمقانه فکر کند که این رژیم امکان نجات پیدا کردن دارد!
آدمهای احمق کسانی هستن که نفسشان به نفس کشیدن این رژیمِ رو به زوال وابسته است و یقینا با پایان عمر این رژیم دیگر نمیتوانند خون ملت را بمکند.
حکومتی که زندانی سیاسی دارد، این زندانیان و نخبهگان کشور در یک انتخابات آزاد و در شرایط برابر توانایی دارند که رژیم حاکم را شکست داده و جایگزین آن شوند، هدف دیکتاتور از ایزوله و زندانی کردن نخبگان و فراری دادن آنان، این است که اندیشه آنها در بین مردم منتشر نشود که هیچوقت موفق نبوده و نخواهد بود.
حقوق بشر و از جمله سازمان ملل این حق را به ملتها داده که حتی با مبارزه مسلحانه چنین رژیمهای خونریز و دیکتاتور و جنایتکاری را سرنگون کنند، اما جوامع مدرن و از جمله ملت قهرمان ایران این را خوب فهمیدهاند که با تجمع و اعتراض و نافرمانی مدنی و مسالمتآمیز همانطوری که رژیم مستبد سلطنتی را در سال ۵۷ به زبالهدان انداختند، این رژیم فاسدتر از آنرا نیز به زبالهدان بفرستند.
تنها دیکتاتورها زندانی سیاسی دارند که برای پاک کردن صورت مسئله میگویند اینها زندانی امنیتی هستند!!
دیکتاتورها همیشه با قلدری و پررویی به خودشان نمره ۲۰ میدهند!
من از همین گوشه زندان به روشنی میبینم که ملت حلقه محاصرهی دور رژیم را روزبروز تنگتر کرده و با حمله نهایی با کمترین هزینه به آزادی دست خواهند یافت.
از این ماه وارد پنجمین سال زندانیام میشوم، به عشق آزادی ایران و به عشق ژاندارکهای ایران و همچون عزیزانی مثل سپیده قلیان در اسارت و کسانی که مثل مرضیه آدینهزاده راه برادرش ابوالفضل عزیز و شهید را ادامه میدهند و همچون دختران پاک و عزیز مرحوم غلامحسین مکی (پریا و پریسا) در کسوت وکالت پا جای پای پدر بگذارند، و راهش را ادامه دهند.
و چه آنهایی که بیریا با رژیم خونخوار میجنگند.
اگر صد سال هم در زندان باشم باز با عشق و با قدرت به راهم ادامه میدهم.
انسان به اندازهای که از خودش برای دیگران و برای آزادی مایه میگذارد از زندگی لذت میبرد، حتی اگر در زندان باشد.
روح بلند مرحوم زندهیاد مکی وکیل آزاده و انسان شاد.
بند ۶/۱ زندان وکیلآباد مشهد
نماینده معلمان آزاده ایران
هاشم خواستار. مرداد ۱۴۰۲
