ما هر گرایش سیاسی و مذهبی داشته باشیم، اگر دلمان برای مملکت می تپد، اگر نگران آب و هوا و محیط زیست و ببر و سگ و گربه و آدمش هستیم،
اگر معتقد به مافیایی و مخرببودن این نظام و لزوم جدایی عرصه دین از سیاست و مذهب هستیم، دشمن نظام محسوب خواهیم شد.
در این صورت اسلحهی این نظام ما را نشانه رفته، چپ باشیم، راست باشیم، مشروطهخواه باشیم، جمهوریخواه باشیم ، مذهبی باشیم، غیرمذهبی باشیم جلوی لوله تفنگ این حکومت قرار داریم، بین زندانیان سیاسی ما همه گرایشی هست، از فاطمه سپهری محجبه و متدین تا سپیده قلیان همه در زندانهای همین حکومتند، بین اعدامیهایمان هر گرایشی بوده، حکومت تلاش دارد «همه» مخالفانش را حذف کند.
هر کدام را به طریقی. چه بهتر برایش که ما مخالفان بخشی از این زحمت را متقبل بشویم!
نمیگویم نفوذی وجود ندارد، نمیگویم وابسته وجود ندارد، نمیگویم لغزش و اشتباه نیست، نمیگویم نباید نقد کرد، اگر افراد و گروههای سیاسی و فکری نقد نشوند اگر از مسیر خیزش انتقاد نشود، اشتباهاتی که مرتکب شدهایم جبران نخواهد شد! اما همدیگر را هدف «انگزدن»، وابستهشمردن، اتهامزدن قرار ندهیم. انرژی این خیزش را مستهلک حمله به نامهایی نکنیم که حذف و نابودیشان نه کمکی به ملت میکند نه ذرهای برای حکومت اهمیت دارد، اهمیت ندارد هیچ، خوشحال میشود که به جای بنیادهای این حکومت، یک فرد را به ظن وابستگی یا زاویهداشتن با نگاه سیاسی ما هدف قرار دادهایم.
