اما در قانون مجازات اسلامی در جمهوری اسلامی وجود دارد و بسیاری از ایرانیان به بهانه نقض «احکام شریعت» طعم شلاق را بر بدن خود چشیدهاند.
وجود مجازات شلاق نتیجه نگاه تبعیضآمیز به جامعه و کشور را یک موجودیت یکدست مذهبی - معرفتی پنداشتن است.
ایرانیان همه مسلمان نیستند و همه مسلمانان ایرانی، شیعه نیستند و همه شیعیان به احکام فقهی فقها باور ندارد و همه باورمندان به فقه، به اجرای آن توسط یک حکومت اسلامی باور ندارند.
رسانه «دادبان» درباره مجازات شلاق مینویسد: «بر اساس قوانین فعلی، در ایران دو نوع مجازات شلاق اعمال میشود: «شلاق حدی» و «شلاق تعزیری»
شلاق حدی، مجازاتی است که میزان و کیفیت آن توسط احکام کیفری شرعی تعیین میشود و قاضی اختیار هر گونه تغییر از نوع کاهش یا افزایش میزان آن را ندارد، مانند شلاق حدی مصرف مشروبات الکلی که در شرع و قانون ۸۰ ضربه تعیینشده است.
اما شلاق تعزیری، مجازاتی است که میزان و کیفیت آن توسط قانونگذار تعیین و قاضی نیز برای تغییر میزان آن اختیار دارد، مانند شلاق تعزیری جرم «اخلال در نظم عمومی» که میزان آن تا حداکثر ۷۴ ضربه توسط قاضی تعیین میشود.
آن چه که در عرف عمومی با عنوان خرید شلاق شناخته میشود، تنها معطوف به شلاق تعزیری است و بنا بر قانون امکان تبدیل مجازات شلاق حدی به جریمه نقدی وجود ندارد.
شرایط تبدیل مجازات شلاق تعزیری به جریمه نقدی تابع همان شرایط عمومی جهات تخفیف در مجازاتها (ماده ۳۸ قانون مجازات اسلامی) است و دادگاه در پذیرش آن مخیر بوده و الزامی در تبدیل مجازات ندارد.
صدور رای مجازات شلاق در ایران به تبعیت از احکام کیفری اسلامی، در حالی انجام میشود که امروزه در قریب به اتفاق همه کشورها صدور و اجرای مجازاتهای بدنی مانند شلاق منسوخ شده است.
بنا بر قوانین بینالمللی حقوق بشری، اعمال مجازاتهای بدنی مانند شلاق مصداق اعمال شکنجه بوده و ممنوع است».
