«داستان سیاوش و قتل دلخراش این شاهزاده ایرانی از مهمترین و غم انگیزترین روایات شاهنامه است آیین عزاداری سوگ سیاوش از دوران کهن میان ایرانیان رواج داشته و آیین عزاداری دهه اول محرم برگرفته و تقلیدی از این آیین کهن ایرانیست که در دوران اسلام به نوعی جایگزین سوگ سیاوش شد و تا امروز ادامه پیدا کرد.
قتل مظلومانه کیان حسینی که با آن ظاهر محجوب و آرامش به سرعت به یکی از نمادهای مهم انقلاب اخیر ایرانیان تبدیل شد، برای من یادآور قتل بیرحمانه سیاوش است که به توطئه گرسیوز برادر افراسیاب و فرمان افراسیاب اتفاق می‌افتد و در ادامه خون ایرانیان و رستم را به جوش آورده و سپاه ایران به فرماندهی رستم دمار از روزگار افراسیاب درآورده و خاک توران را تصرف کرده و پادشاه و سردارانش را فراری می دهند.
امروز اگر قصد به سوگ نشستن داریم جز به سوگ کیان حسینی و سایر شهیدان راه آزادی نباید گریست و کین پرورید.
قتل سیاوش به فرمان افراسیاب
بریده سرش را نگونسار کرد
تنش را به خون غرقه بر دار کرد
همه شهر ایران جگر خسته‌اند
به کین سیاوش کمر بسته‌اند»
