طبق تعریف دانشنامهی بریتانیکا، عید پاک، جشن اصلی کلیسای مرکزی مسیحی است که باورمندان به «رستاخیز عیسی مسیح»، آن را در سومین روز پس از مصلوب شدن او، گرامی میدارند.
اولین مراسم ثبت شده برای جشن عید پاک مربوط به قرن دوم میلادی است، گرچه مراسم بزرگداشت رستاخیز عیسی احتمالاً زودتر از ثبت مکتوب آن در تاریخ، اتفاق افتاده است. کلمه انگلیسی Easter به موازات کلمه آلمانی Ostern ، منشأ مشخصی ندارد. اما بنا به باور «سنت بید» - که به پدر تاریخ انگلیسی نیز شهرت دارد - این مناسبت از Eostre یا Eostrae، الههی آنگلوساکسون «بهار و باروری» گرفته شده است.
بر اساس همین باور، نماد تخم مرغهای رنگینشده و سبزه را برای این مراسم استفاده میکنند؛ مشابهت فرهنگی که در سرزمینهای شرقی و نوروز ایرانزمین بزرگ هم دیده میشود. همانطور که اغلب اسطورهشناسان، منشأ کریسمس در ۲۵ دسامبر (تقریبا همزمان با شب یلدای شرقی-ایرانی) را با جشنهای «تحول زمستانی» مرتبط میدانند.
به هر روی، معتقدان به «بازگشت مسیح»، «عید پاک» را یکی از اعیاد یا عید اصلی مسیحیت میدانند. رهبران برخی از کلیساهای مسیحی، عید پاک را پایان انتظار و آغاز شادی و شروع فصل روزه و زمان توبه میدانند.
شکل برگزاری این مراسم نیز، همچون دیگر آیین انسانی یا دینی، طبق سنتهای مناطق مختلف جهان، متفاوت است؛ بسیاری، فارغ از معنای مذهبی یا ارجاعهای دینی، این روزهای آغازین بهاری را فرصتی میدانند برای نوشدن و آراسته به دید و بازدید رفتن و شادی (همچنان مشابهت فرهنگی با جشنهای نوروزی و اعتدال بهاری).
شماری از پروتستانها یا کاتولیکها یا ارتدوکسها، و پیروان دیگر شاخههای مسیحیت، در کلیساهای محلی یا عمومی گرد هم میآیند و آن را به عنوان مراسم تعطیلات ِ خدمات کلیسا و دعا، برگزار میکنند.
در همین حال، دیگرانی نیز احتمالا منتظر دیدار «خرگوش جادویی عید پاک» باشند و برای آخر هفتهای پر از تخم مرغهای تزئینشده و سبدهای شکلات و شیرینی آماده شوند.
این تعطیلات، ریشهی اسطورهای داشته باشد یا الهیاتی، این انسان هوشمند است که، همگام با جان جدید در طبیعت، فرصت را مغتنم شمرده برای «از نو شروع کردن تلاشهای سازنده برای زندگی و امید ِ بهروزی».
