محمدحسین فرحبخش، کارگردان و تهیهکننده حکومتی که سالهاست از رانتهای نظام بهرهمند است، در اظهاراتی شرمآور خواستار محاکمه و شلاق زدن پنج سینماگر زن پیشگام جنبش میتو (من هم) شد.
او هانیه توسلی، ترانه علیدوستی، سمیه میرشمسی، غزاله معتمد و مارال جیرانی را، که به نمایندگی از ۸۰۰ زن فعال در سینما برای افشای آزارها و قلدری علیه زنان در این صنعت تلاش کردند، متهم به «اشاعه فحشا و گناه کبیره» کرد.
این سخنان نهتنها توهینی آشکار به شجاعت این زنان در مبارزه با فساد و آزار در سینما است، بلکه نشاندهنده ذهنیت زنستیز و وابستگی فرحبخش به نظامی است که از سرکوب و سانسور تغذیه میکند. در حالی که جنبش میتو گامی برای اصلاح فرآیندهای ناسالم در سینماست، فرحبخش با دفاع از فرهنگ آزار و تهدید به خشونت، بار دیگر چهره کریه حامیان نظام را به نمایش گذاشت.
این سخنان مضحک، فریاد وفاداری مزدبگیر حکومتی است که سالهاست زنان را به حاشیه رانده و صدای حقطلبانه آنها را خفه کرده است.
